داستان کانادا

۱۵۰ سال پیش در این روزها، رهبران چند منطقه تلاش کردند به توافقی برسند که امروز آن را به نام کنفدراسیون می‌شناسیم؛ توافقی که کشوری به نام «کانادا» را تاسیس کرد. اما این اتفاق در چه شرایطی رخ داد و کانادا چگونه کانادا شد.

رسیدن به اتحادیه یا همان Confederation فرآیندی طولانی بود که گاهی هم آشفته به نظر می‌رسید و برخی امید نداشتند چنین اتفاقی بیفتد. اما بالاخره تلاش‌ها به نتیجه رسید و کانادا، شکل گرفت. اما چه کسانی در شکل‌گیری اتحادیه، نقش مهمی داشتند:

جان ای مک دونالد: مسئول رسیدگی به امور سیاسی Upper Canada بود.

جورج براون: ناشر روزنامه گلوب که تندترین انتقادها را به مک دونالد داشت و او را فاسد و رشوه‌خوار نامید.

جورج اتین کارتیه: سیاستمداری سخنور از منطقه lower Canada که یک بار به مدت ۱۳ ساعت در پارلمان صحبت کرد.

توماس دارسی مک گی: عضو ایرلندی‌الاصل شورای قانونگذاری کانادا از مونترال که همه می‌دانستند که او به بحث کردن و نوشیدن ویسکی، علاقه زیادی دارد.

همان‌طور که می‌بینید، مجموعه این آدم‌ها در کنار هم و دور یک میز، می‌توانستند به سرعت یک جلسه دوستانه را به نشستی جنجالی تبدیل کنند و به هیچ نتیجه‌ای هم نرسند. اما نیاز مبرمی برای تشکیل اتحاد وجود داشت. بریتانیا دیگر نمی‌خواست بهای محافظت از دارایی‌های استعماری را بپردازد و کانادا در سال 1866 از طرف مهاجمان آزادی‌خواه ایرلندی و جاه‌‌طلبی‌های آمریکا تهدید می‌شد. مک دونالد معتقد بود آنها برای تضمین صلح، باید قدرتمند و متحد باشند.

پس از یک دوره بحث داغ و توافق‌های هوشمندانه، کشور جدید، ظهر اولین روز از ماه جولای سال 1867 متولد شد. حکومت جدید چهار منطقه استعمار شده را متحد کرد؛ مناطقی که اکنون آنها را کبک، انتاریو، نیو برانزویک و نوا اسکوشیا می‌نامند. آنها دو زبان اروپایی و تعداد زیادی از زبان‌های محلی را به رسمیت شناختند.

تا سال ۱۹۰۵ میلادی، ۱۱ استان و منطقه تشکیل شده بود و کانادا ۱۰ میلیون کیلومتر مربع وسعت داشت. مسئولیت پر کردن تمام آن فضاهای خالی به کلیفورد سیفتون، وزیر امور داخلی کابینه ویلفرید لوریه،  محول شد؛ نخستین سرشماری کانادایی در سال ۱۸۷۱ جمعیت این کشور را تقریبا ۷ / ۳ میلیون نفر اعلام کرد. این رقم تا سال ۱۹۱۳ دو برابر شد و دلیل آن تا حدودی سیاست‌های مهاجرتی سیفتون و جذب افراد از اروپا با انگیزه اهدای زمین‌های رایگان به آنها بود.

کانادا به سرعت به یکی از بزرگترین کشورهای چندملیتی دنیا تبدیل شد و به مسیر خود برای تبدیل شدن به یک الگوی جهانی ادامه داد.